Donderdag avond en ik had er helemaal zin in. Een klusje in Scheveningen dat niet al te ingewikkeld was voorin de avond en wat tijd om te eten. Te weinig voor een verantwoorde maaltijd, maar Scheveningen = Zee = Broodjes haring en ui, eventueel te eten zonder broodje, maar met kibbeling. Kortom, ik was er klaar voor.
→ Geen reactiesTags: · bouwpakket, Farao, Scheveningen
12 Uur gewerkt, 3 uur school en tussendoor 1 uur tijd om wat te eten. Inmiddels ben ik weer thuis en is het dus hoog tijd voor een halve liter, een joint en een kort verslag waar ik niet al te veel tijd in ga steken.
→ 3 reactiesTags: · Amsterdamsestraatweg, Baba, Utrecht, Vork
(Het volgende broodje is met een normaal ingestelde camera gefotografeerd)
Gister was weer een smerig regenachtige dag waarover niets bijzonders te melden valt. Behalve dan dat ik weer een broodje kebab heb gegeten. In verband met deze eindeloze regen zocht ik een toko dicht bij het station. Tegenover de Neude kwam ik deze tegen naast cafe ‘t Hart. Broodjeszaak Ten Beste. Zo’n toko waar half Utrecht na een avondje stappen half kotsend een broodje komt halen alvorens naar huis te gaan. Deze keer was het mijn beurt.
→ 5 reactiesTags: · Regen, Ten Beste, Utrecht
Na de Aldi en de Lidl kebab is nu de Mekkafood Kebap aan de beurt om gekeurd te worden. Mekkafood is een bedrijf dat zich heeft gespecialiseerd in halal diepvriesproducten. Voor 3 euro heb je een doos van 300 gram kebap bestaande uit 55% kip, 20% rund en 25% meel, zout, kruiden, suiker, bouillon en soja. Aangezien ik niet alle vertrouwen heb in diepvrieskebab gehaald bij de Albert Heijn heb ik een hoop groenvoer gehaald om de smaak aan te vullen dan wel te camoufleren.
→ 8 reactiesTags: · Doe het zelf, Mekkafood, Snor
→ 5 reactiesTags: · Frankrijk, Kebabchips, vrijdag
→ 12 reactiesTags: · Amsterdam, Waterlooplein
Misschien ligt het aan mij, maar ik denk bij augustus 2010 nou niet direct aan een lekkere zomermaand. En als je dan op de radio iemand hoort vertellen dat de voorspelling is dat er vandaag alleen al evenveel regen gaat vallen als normaal in de hele maand augustus, tja, dan ben ik blij dat ik geen klompen heb, ze waren gebroken, zeker te weten. Al snel bleek er inderdaad veel regen te vallen. En nog meer. En nog meer. Het verschil tussen straat en sloot verdween snel, zelfs als je er voor gestudeerd hebt zou je het verschil niet meer kunnen zien. Het verbaasde me geen waterskieënde jongeren achter auto´s te zien hangen. Heel vreemd, maar ik kreeg ontzettende trek in Dolfijnkebab. Helaas heeft Delicathester het nog niet op de markt gebracht en is Nederland een dolfijnminnend landje. [Lees verder →]
→ 4 reactiesTags: · Agora, fabriekskebab, New York
Een mens wil ook wel eens in de zon liggen en in zee zwemmen. Dat is met de driedaagse zomer in Nederland nogal lastig dus werd besloten naar Sicilië te vliegen voor wat zon, zee en avontuur.
Met een overschot aan lekkere en goedkope Italiaanse broodjes ben je natuurlijk een redelijke cultuurbarbaar als je kebab gaat eten maar goed, je bent reporter of je bent het niet hè.
Buitenaards wezen
Op het plein voor station Catania Centrale is het deze zaterdagnacht een drukke chaos, overal staan eetkramen die allemaal hun eigen muziek op volume tien draaien en op elke terras zit het vol met Italiaanse families. Genietend voor de lokale specialiteit: de panino.
We waren te vroeg voor onze afspraak dus ik slenterde wat rond, lurkend aan een Peroni halve liter. Op zoek naar voedsel liep ik langs de kraampjes en de vitrines lagen vol met vlees, salades en andere dingen die ik niet thuis kon brengen. Op een of andere manier voel ik me in Zuid Italië altijd een beetje ongewenst. Bijna iedereen kijkt mij als blondje aan alsof ik een buitenaards wezen ben. I’m a Hollander in Italy, een beetje zoals Sting zich voelde in New York.
Goed, ik voelde me nog niet genoeg thuis om in mijn zeer gebrekkige Italiaans een broodje te bestellen. Gelukkig spotte ik aan het eind van het plein Ali Baba doner kebab. Voor een korte inspectie moest ik de tweebaansweg die deze avond dienst deed als driebaans snelweg oversteken. Levensgevaarlijk! Deze toko zag er goed uit. Ik waagde wederom mijn leven stak de snelweg over en liep naar het station om het goede nieuws van mijn vondst te vertellen aan mijn reisgenoten.
Kebabstaaf
Tien minuten later zaten we op het terras met een doner kebab piccolo in onze handen. Voor €2,50 hadden we een flinke staaf met vlees, sla, saus en frietjes gekregen. Met eromheen een dun velletje van deeg. Ja oké, een soort wrap dus. Maar het deeg was zo dun dat het louter diende als omhulsel. Ondanks mijn terechte affectie tegen kebabwraps was het hier niet storend. Het vlees is heerlijk gekruid, de sla vers, ja zelfs de frietjes waren lekker knapperig en niet van die slappe vetstaafjes die je doorgaans in het buitenland krijgt. Alleen de saus: ketchup en mayo!? Groot minpunt maar ach, bij gebrek aan beter. Wellicht hebben ze wel knoflook maar de bestelling verliep wat moeizaam omdat de kebabsnijders nul komma nul Engels spreken.
Een voordeel van zo’n kebabstaaf is trouwens dat de verdeling nagenoeg perfect is. Bij elke hap krijg je een beetje van alles binnen.
Een positieve beoordeling over een kewrap met mayo en ketchup? Ja het kan. Het beviel zelfs zo goed dat ik me een paar dagen later en een hoop panino’s met salami, rauwe ham en mozzarella verder ging wagen aan de medium versie van deze kewrap. De kleinste versie was een gevuld deegpakket geweest waar geen eind aan kwam, de grote moest dus genoeg zijn om onze rammelende magen na een middagje rotsspringen te vullen.
We liepen vanaf zee richting het stationsplein dat er wat troosteloos bij lag. Oude stadsbussen braakten een constante zwarte rookwolk uit, taxichauffeurs bedelden voor een ritje, rondom de fontein waar al jaren geen water meer in leek te staan sliepen Afrikanen en alcolisten in de schaduw van een palmboom. Naast de gesloten eetkramen lagen etensresten van de nacht ervoor en er hing een geur van bedorven voedsel. Op de straat rond het plein reed nog steeds een constante stroom auto’s maar we waren ingeburgerd genoeg om snel te kunnen oversteken. Gewoon doorlopen, ze stoppen vanzelf blijkt het devies hier.
We snakten naar eten, naar koud water om de zoute zeesmaak uit onze monden te verdrijven. Tijd voor een serieuze kebabstaaf. Helaas viel de Medium doner nogal tegen. De middelgrote versie is slechts een klein stukje groter, alleen het velletje deeg is een stuk groter waardoor je vooral in het begin alleen maar happen deeg binnenkrijgt.
Ben je eens in Cantania en ben je de panino’s, de pizza’s en pasta’s zat, probeer de piccolo kewrap voor centraal station en laat je verrassen. Zelfs onze blauwe vrienden zijn fan!
Trouwens nog een gratis tip voor als je van plan bent om met de auto die kant op te gaan. Als je je auto ergens parkeert, op het plein bij centraal bijvoorbeeld, geef dan de doorgaans breedgeschouderde knaap die daar rondhangt een euro anders is je auto leeg of weg als je terug komt met je broodje kebab. Is een soort alternatieve parkeermeter….
→ 3 reactiesTags: · Catania, Italie, Kewrap, Sicilië
