KEBABREPORTERS

Eens even denken, waar waren we? Juist, nog steeds in Apeldoorn. Grappig, deze stad was in een tijdsbestek van ongeveer een kwartier van matig tot zeer tof opgewaardeerd in mijn hoofd. Zo werkt dat, als je goede kebab verkoopt. Bij mij dan. Als je het mijn moeder zou vragen zou het vast om musea gaan. Tijd voor maar weer een terras, en een biertje. De score tot dan toe stond dus op een zeer slecht broodje en een erg fijn broodje. Met in mijn achterhoofd de gedachte dat er nog een goed broodje in Arnhem aan zat te komen. Tijd om nog een zaak voor Delica te vinden en dan op naar het einddoel van deze missie, leek me zo.

Na wat geslenter liepen we tegen een bord aan dat ons toe schreeuwde dat ze er kebab hadden. Voor 3 euro. Delica haar beurt. Maar de buurman van deze zaak had ook een bord buiten staan. En ook dat bord schreeuwde. En ook dat ging over kebab. Maar dan voor 50 cent minder. Dit kon ik niet negeren. Omdat de 2,50 broodjes meestal te vergelijken zijn met McDonalds hamburgers, standaard, niet te veel, dat werk. Daar kon ik er nog wel eentje van op. En als het niets was zou ik het nog zonder al te veel spijt weg kunnen gooien, van dit soort bedragen lig ik niet wakker. Sorry arme uitgehongerde kindjes in Afrika, hadden jullie ook maar hier moeten wonen. Dan hadden jullie ook vast het gezegde “luxe problemen zijn ook problemen” gekend. Hup, naar binnen, de plicht roept!

Eenmaal binnen bevind ik me in een soort van luxe snackbar, ze gaan van burgers tot chickenwings tot kebab. Ziet er goed uit allemaal. En zowaar, weer geen kipkebab. Leuk jong volop lachend Nederlands meisje achter de balie. Is het discriminatie dat ik dit niet erg vind? Eens niet de standaard ouwe Turk, of zelfs de hippe Turkse jongeman? Of moet ik argwaan hebben? Kunnen Nederlandse jonge meisjes een goed broodje kebab maken? Al moest ik even aan Captain Kebab denken; als er ehh, rare dingen in de knoflook saus zouden zitten, wat zou de combinatie meisje en (rode) sambalsaus dan kunnen opleveren? Maakt niet uit, ik wierp een blik op de vitrine met salade en kon mijn geluk niet op. Augurk, kool, sla, pepertjes, en, jawel : feta. 4 sauzen. Met dit soort vitrines kun je thuiskomen, niet letterlijk, beetje veel sjouwen, maar shit, ik zie dit graag. Heel graag. Alles? JA! Waarbij ik vriendelijk lachend toegeworpen kreeg dat dat wel heel veel saus betrof. Knoflook en sambal dan maar. De cocktail saus heeft nooit zo mijn voorkeur gehad, al had ik voor het spannende best ook tzatziki saus erbij kunnen nemen. Je leest het goed, tzatziki. Duidelijk extra punten hiervoor.

Werd het een hamburger? Nee, het werd een Big Mac. Mijn broodje was gewoon nog groter dan die van de buren. Het mag dan wel een tijdelijke actie zijn (vermoed ik) maar ook voor de normale prijs van 3,50 is dit duidelijk zijn geld waard. Wel het standaard (ei)vlees, maar dat mag de pret niet drukken. Extra’s! Buiten dat ook nog eens een meer dan goede sambal. Apeldoorn ging van matig via zeer tof naar top stad. Dat ze ook nog inwoners hebben die aanslagen op het koningshuis menen te moeten plegen helpt hier natuurlijk ook aan mee. Of wacht, vertelde Ted mij ooit niet dat Beatrix ook kebab eet in de Aksu Firini? In dat geval heb ik niets gezegd. Maar in elk ander geval : een koningshuis dat geen kebab eet heeft geen recht van bestaan.

Sinds de Dappermarkt heb ik volgens mij niet meer met zo’n big smile kebab zitten eten. Dit zijn broodjes die de wereld redden zoals anders alleen Bono kan (dit meen ik natuurlijk niet echt, Bono is naast warme worteltjes een van de “root of all evils”). Ook Delica was zeer te spreken over haar broodje, maar daar zal vanzelf nog wel een report over verschijnen. Nog volmaakter gelukkiger vervolgde we onze weg. Om tegen een tent een paar huisnummer verder aan te lopen. Met een bord. Dat schreeuwde. 2,49! De koude oorlog mag dan voorbij zijn, hier was een warme kebaboorlog gaande. En weer wat huisnummers verder was er zelfs een, jawel, McDöner. Twee euro hier? Nee, drie. Helaas kon er echt geen broodje meer bij. Maar hier gaan we zeker terug komen. Kom op, dit is natte dromen materie.

Kon dit alles nog beter? Ja. We liepen tegen een Irish Pub aan die het had. Wat? Het. Alles. Sfeer, drank, een Ierse barman die je hoort te verwachten in dit soort tenten. Op slag verliefd. Hoeveel meer redenen moet je mij geven terug te komen in Apeldoorn? Ik kan er geen meer verzinnen. Zelfs het weer besloot ons daar te houden, wie gaat er nou door de regen lopen naar een station als je in een toffe tent zit? Juist. Toen we wel weg moesten liepen we ook nog tegen een tent aan die Opa ’90 heet. Is er iets dat Apeldoorn niet heeft?!

En het doel van deze hele dag? De Pasam? Via boemeltjes ( het is hier immers geen randstad) weten we Arnhem te bereiken. En het oordeel? Sorry, deze tent had heel hoog kunnen eindigen in mijn achting, als ik niet eerst in Apeldoorn was geweest. 4 euro voor een broodje dat mij in Apeldoorn slechts 2,50 gekost heeft. Goede tent, tof dat ze op festivals staan en daar goed werk doen, we hadden ondertussen het goede gezelschap van Vriendin nummer B. en haar vriend, maar nee. Dan kan Arnhem nog zo veel op mijn geliefde Haarlem lijken, dan kunnen ze nog zulke toffe bierkroegen (250 verschillende soorten!) hebben, maar Apeldoorn gaat met de eer strijken. Nog steeds geen concurrentie voor de Dappermarkt, maar zeker wel dat ze een standaard neerzetten waar je U tegen mag, of moet, zeggen.

Derwish food
Nieuwstraat (ga die straat checken!) 70
7311 BT
Apeldoorn

https://www.google.nl/maps/place/Nieuwstraat+70,+7311+BT+Apeldoorn/@52.2156045,5.9592176,17z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47c7c7819b07173f:0x9809f364195c3201?hl=nl