KEBABREPORTERS

Ik had hier graag geheel in stijl van deze site een met halve liters bier overgoten verhaaltje verteld over een werelds broodje kebab ergens in het buitenland. Of die ongetwijfeld terroristische aanslag op de smaakpapillen van een nog te testen kebabkraam in Utrecht uit de doeken willen doen. Maar wegens omstandigheden is mijn reisje naar dat veraf gelegen dorp nog even uitgesteld, en ondanks dat het schrijven van een flink zeik stuk leuk is heb ik het nog niet aangedurfd die tent in Utrecht te bezoeken. Dus dan maar de tent in Haarlem waar ik minstens twee keer per maand te vinden ben.

Op de Haarlemse schoterweg zit de Tuana. Een Turkse bakker en kebabverkoper. Drie en een halve euro voor een broodje kebab. En waarom is dit dan wel de zaak die ik het meest bezoek? Omdat ik d’r vaak rond etenstijd ben, en het vlees (van mij) dan zwak is het en vlees (van hun) goed. Omdat de eigenaar (die d’r 9 van de 10 keer staat, maar op het moment van foto dus net niet) het snapt : Goed broodje, eerst saus d’r in, dan vlees, dan sla, dan nog meer vlees en dan nog wat saus. Verdeling is dus top! Het hippievoer dat er tussen gaat is vers en goed.

Waarom nog meer? Omdat ik elke keer weer benieuwd ben of iemand hem eindelijk heeft uitgelegd dat de vraag : “opeten of meenemen?” best raar is. Omdat ik mezelf elke keer afvraag of ik hem eindelijk ga uitleggen dat ik het broodje ook heus wel opeet als ik hem meeneem. Omdat er genoeg parkeerplek voor de winkel is. Omdat de parkeerpolitiemeneer een Turk is die meestal eerst een praatje met de eigenaar komt maken zodat hij nog even geen tijd heeft om boete’s uit te schrijven. Of omdat de parkeerpolitiemeneer stopt met het uitschrijven van je boete op het moment dat hij ziet dat je met je heerlijke broodje dood dier aan komt gelopen omdat de eigenaar een vriend van hem is, wat mij dus een extreem duur broodje kebab bespaarde.

Daarom dus. Een tent om terug te komen voor een broodje kebab. Niet wereldschokkend bijzonder, maar gewoon goed. Ik heb ze nog nooit op een zuinige hoeveelheid vlees kunnen betrappen, hulde! Dus die 50 cent boven mijn persoonlijke ideale kebabprijs is ze vergeven. Volgende week gewoon weer terug voor wederom een lekkere snelle avondhap!

https://www.google.nl/maps/place/Schoterweg,+Haarlem/@52.3941592,4.6408695,17z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47c5ef76bb9cbf27:0x5fad459c817f66a7?hl=nl

Wel? Niet? Hmmm…nah.

In het immer fijne Hoofddorp is een stuk winkelgebied dat maar niet lekker uit de verf wil komen.
Een slecht bezochte super om een winderig hoekje, een drukke Wibra en een eetgebeuren dat steeds van spijs en stijl veranderd.
Van lunchcafé naar Deense broodjes en naar hetgeen waarvoor wij hier zijn: kebab en ander gedonder.
Tot zover het intro, nu de BIZZNIZZ. [Lees verder →]

De oplettende lezer heeft enige tijd terug waarschijnlijk al opgemerkt dat ik vorige maand wederom de hoofdstad van Oostenrijk heb aangedaan. Ditmaal voor zaken. Erg saai maar gelukkig was er genoeg tijd om de lokale kebabeteria’s te testen.

Wenen kwam tijdens eerdere bezoeken altijd nogal saai over. Totdat ik ineens een zijuitgang van station Westbahnhof nam en in een ‘Berlijnse’ straat terecht kwam: overal eettenten met worst, pizza en kebab, een Penny Market en slecht onderhouden oude gebouwen.

Na de eerste zakelijke bespreking ben ik meteen de eerste de beste kebabzaak ingestapt die ik tegen kwam en kreeg dit broodje voorgeschoteld. Een Berlijnse straat met Berlijnse prijzen, €2,50, maar daar houdt de vergelijking wel een beetje op.

De verdeling van de sla en vlees was dik in orde, de saus zat vooral vooraan. Het vlees was standaard, de sla vers en de saus fris. Maar zoals te zien is, is het broodje erg karig belegd.

Ook de andere tentjes in de Mariahilfer Strasse serveren geen broodjes van uitzonderlijke kwaliteit. Maar je kunt er gerust een broodje vlees halen, alleen verwacht geen Berlijnse toestanden…

https://www.google.nl/maps/place/Mariahilfer+Str.,+Wien,+Oostenrijk/@47.6341184,13.4761005,8z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x476d07f5a36030d7:0xd7448a870b8123ad?hl=nl

Do!

Twee tips voor als je binnenkort naar de Franse hoofdstad afreist.

Do!

We beginnen maar met het positieve bericht zodat eventuele manisch depressievellingen na dit deel kunnen afhaken.

Loop Gare Paris Nord uit tot aan de kruising Boulevard de Magenta en Rue la Fayette. Daar zie je links aan de Boulevard de Magenta een restaurantje. Loop daar heen en snel. Bestel een broodje kebab aveç frites en geniet van deze overheerlijke maaltijd!

Vlees zoals vlees hoort te zijn. Juist gebakken. Niet te vet. Net te droog. Verse salade. Goede bediening. Knappe blonde vrouw die je bordje weer opruimt. Deze tent mag je niet missen als je toevallig in de buurt bent. Ik kan nog wel drie pagina’s typen over dit broodje maar je kunt het beter zelf proberen.

Enige nadeel is de zure knoflooksaus maar dat weet je als je in Frankrijk bent. Wellicht neem ik volgende keer een eigen potje zelfgemaakte knoflooksaus mee van huis…

Don’t

Deze kebabzaak bevindt zich nabij treinstation Paris Austerlitz. Het is de tweede kebabtoko die je tegenkomt op Boulavard de Hôpital. Ben je hier, loop terug en ga naar de eerste tenzij je net als ik je vakantie wilt laten verpesten door dit Franse dramabroodje.

Het leek erop dat de koekenbakker die dit broodje aan mij voorschotelde aan zijn eerste werkdag bezig was. Het duurde uren voordat hij de broodjes van de Französische medemensen voor mij had bereid. Vervolgens is mijn broodje eindelijk klaar, is die pannekoek mijn frietjes vergeten. Gevolg is dat ik halfgare patat kreeg met koud, vies, vet en soms aangebakken vlees. Vrijwel geen groenvoer en drie druppels zure saus.

Omdat deze toko niet over een toilet beschikte moest ik na deze teleurstellende avondmaaltijd ook nog eens mijn behoefte in de openlucht doen. Nadat ik enkele halve liters Bavaria 8.6 had gehaald om de lange reis die mij in het verschiet lag enigszins door te komen, stond ik tegen wat bosjes te piesen. Begint er ineens iemand te schreeuwen, ik kijk om: een zwerver. Ik vraag me af waarom hij zeikt, aangezien hij ongetwijfeld ook buiten zijn behoefte doet. Zou dit soms zijn huis zijn, woont hij achter deze bossage? Ziet hij soms dat ik een toerist ben en wil hij geen piesende toeristen in zijn stadje? Of zou het gewoon een van de vele zeikerds zijn die deze wereld rijk is?

Terwijl ik al deze gedachten kort de revue laat passeren sta ik inmiddels alweer enige tijd achterom te kijken, al plassend, tijd dus om me om te draaien, denk ik. Op het moment ik de laatste druppels van me af schud doe ik een ontdekking die mijn toch al vervelende avond nog erger maakt. Ik stond gewoon al die tijd dat ik naar die dakloze stond te kijken en na aan het denken was, over mijn net nieuwe schoenen heen te zeiken. De bladeren vormden precies een soort waterval die terecht kwam op mijn hippe nieuwe schoeisel. Godverdomme!

Veel later pas kwam het in me op dat die zwerver me misschien wel heeft willen waarschuwen voor deze rotbladeren…

https://www.google.nl/maps/place/Parijs,+Frankrijk/@48.8588589,2.3470599,13z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47e66e1f06e2b70f:0x40b82c3688c9460?hl=nl

Ibo wil de nieuwe Quentin Tarantino van Duitsland worden. En gezien het succes van de commercial die hij maakt voor de kebabzaak van zijn oom, moet dat zeker gaan lukken. Maar dan raakt zijn vriendin zwanger. Zijn twijfels over het vaderschap en ruzie met zijn Turkse familie gooien zijn plannen in de war. Gefrustreerd biedt hij de buurman en concurrerende Griekse restauranthouder zijn diensten aan. Wanneer dan ook nog eens de maffia uit de buurt zich mengt in de affaire, lijkt het echte leven ineens op de Kung Fu film die hij zou willen maken… Kebab Connection is een hilarische komedie over twee fast-food restaurants, een gefrustreerde filmmaker, de beste commercial ooit, verboden liefde en de eeuwenoude Turks-Griekse rivaliteit. Fatih Akin, regisseur van de succesvolle film Gegen die Wand schreef het scenario. Via: bol.com.

https://www.youtube.com/watch?v=H9NOfPAEEvM

http://www.yoytube.com/watch?v=M0Eyvh4SUG0