KEBABREPORTERS

Jullie hebben mazzel vandaag. Voor de ontelbaar plus éénste keer in m’n leven heb ik besloten verplichtingen lekker uit te stellen tot morgen en mijn hele dag te wijden aan dingen waar ik zin in heb. Dus, net ff lekker getraind en een rukkie gedaan en na een kwartiertje apathisch in het eindeloze gestaard te hebben dacht ik ja, laat ik dat kebabreport van Berlijn, eind 2012 eens in elkaar flansen. Zie hier het resultaat:

Het is min of meer unaniem besloten dat ze in Berlijn de beste kebab ter wereld verkopen (gebaseerd op de tot nu toe door ons geteste kebab) en binnen Berlijn zijn het voornamelijk Mustafa en Hasir die de aan de top staan in de kebabwereld. Nou was ik afgelopen november met m’n tegenwoordige ex voor de tweede keer in het kebabmekka en stond eten bij Mustafa en Hasir bovenaan mijn lijstje, daar waar ik dat de vorige keer jammerlijk heb verzuimd, maar nu niks van dat! Shit was aan, die topkebab ging eraan, yo.

Dus, omdat Mustafa het meest tot de verbeelding sprak door hun reclamespotje en natuurlijk de wilde indianenverhalen van iedereen dat je Mustafa écht moest proberen, omdat het zo speciaal was enzo, besloot ik als eerste langs Mustafa te gaan. Braaf had ik het van te voren gegoogled en een korte routebeschrijving voor mezelf gemaakt, dus dat kon niet misgaan. Eenmaal aangekomen bij Mustafa op Mehringdamm, stond er een rij van hier tot je schoonmoeder, maar goed fuck it, ff bier halen en gewoon ff wachten ja toch, niks aan het handje. Totdat ik zag dat de vleesrol ernstig snel in omvang afnam en ja hoor, vlak voordat we aan de beurt waren, op was…scheisse! Okee, ff op mn blaadje kijken, Hasir zat niet veel verderop, dus gingen we daarheen. Nou heeft Hasir meerdere filialen, maar wij hadden gekozen voor een afhaal/restaurant combinatie in de Adalbertstrasse en oh oh oh wat was ik blij met deze keuze. Bij binnenkomst werden we meteen geholpen door een supervriendelijke kebabmeister. Ik bestelde, zoals altijd, een broodje met alles erop en dat betekent bij Hasir dat je een heerlijk vers kwart Turks brood met sesamzaad krijgt met een berg heerlijk sappig lamsvlees, drie verschillende sauzen (twee witte en een bruine), verse groenten (sla, rode kool, witte kool, tomaat en kruiden). De verdeling van dit alles was prima in orde, de zaak zag er mooi uit en de mensen waren, ondanks de drukte, zeer vriendelijk. Bovendien bleek de kebabmeister die ons hielp ook nog een woordje Nederlands te spreken…’biertje dabei?’ Waarop ik met een volmondig ‘aber natürlich’ antwoordde. Het eindresultaat was goddelijk.

Volgende dag liepen we langs een of ander krakersbolwerk (Tacheles) en kwamen we ineens een ander filiaal van Mustafa tegen in de Oraniënburgerstrasse (wat overigens vlakbij ons hotel was, dus die hele reis naar Mehringdamm in eerste instantie was zwaar overbodig, maar dat terzijde). Hier zou het dan gaan gebeuren, de belevenis, de magie, de beloning van onze kebabpelgrimstocht. En ja hoor, niets maar dan ook níets van de hele Mustafa-hype was onterecht, dit was next level- kebab. Het broodje zelf was niet eens zo boeiend, gewoon een goed, standaard broodje, maar wat erop ging…haute cuisine shit gewoon, Gordon Ramsey zou deze gasten nog niet eens mogen pijpen. Heerlijk sappige kip, waar na het afsnijden nog een of andere mysterieuze olie over werd gespoten en extra gekruid, drie verschillende sauzen (witte, rode en roze), maar het zijn vooral de groenten (gemüse) die het verschil maken tussen Mustafa en de rest. Het begint ‘gewoon’ met sla, rode en witte ui, rode en witte kool en tomaat, maar dan gaan ze nog ff door met gebakken zoete uitjes, courgette, aubergine, gebakken aardappeltjes, peterselie, verse munt, feta kaas (!) en dit alles wordt afgetopt met een scheutje citroensap…ongefuckinglooflijk. Met zo veel verschillende dingen op één broodje zou je misschien denken aan overkill, maar daar was totaal geen sprake van en dat komt onder andere doordat ze niet alles perfect verdelen, waardoor je om de paar happen weer een nieuwe smaaksensatie tegenkomt. De mensen van Mustafa zijn aardig, de bediening is snel en de tent is hygiënisch.

Conclusie Mustafa VS Hasir…tsja…dat is lastig, ze zijn eigenlijk niet te vergelijken, omdat ze zo sterk verschillen, maar er zijn wel wat kritiekpuntjes. Zo krijg je bij Hasir geen feta op je broodje en mist het dat unieke wat Mustafa wel heeft, maar krijg je bij Hasir weer een perfect kwart Turks brood met een halve kilo vlees erop, daar waar je bij Mustafa een standaard broodje krijgt met minder vlees, maaaaaar bij Mustafa pleuren ze er dus weer zo veel anderen dingen op, waardoor je echt een unieke kebabervaring krijgt die je smaakpapillen nooit meer zullen vergeten. Wat wel een belangrijk verschil is, vooral in de winter, is dat bij je bij Hasir lekker warm binnen kunt zitten, terwijl je bij Mustafa altijd buiten staat. Op m’n notitieblaadje staat ‘Eindstand: niet te vergelijken, Mustafa en Hasir beiden king op eigen gebied’. Dus, probeer ze gewoon allebei.

Mustafa’s Gemüsekebab, Mehringdamm 32, Berlin (en er zit er dus ook eentje in de Oraniënburgerstrasse, waarvan ik het exacte adres ff niet kan vinden) http://mustafas.de/

Hasir Restaurant, Adalbertstrasse 12, Berlin

https://www.google.nl/maps/place/Adalbertstra%C3%9Fe+12,+10999+Berlin,+Duitsland/@52.5010456,13.4193492,17z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47a84e338499c14f:0x1336545cd1134818?hl=nl