KEBABREPORTERS

Bijdrage van KebAppie

Maandenlang heb ik, als een Sovjet spion in de Verenigde Staten ten tijde van de Koude Oorlog, onopvallend en in het geheim de site van kebabreporters bezocht. Keer op keer heb ik genoten van het lezen van de verhalen en het bekijken van de foto’s van de broodjes kebab. Ik was een user van de site, passief, een volgeling. Ik genoot, maar ik deed niks.
Tot nu. Genoeg!  Een innerlijke revolutie was gaande. Ik moest wat doen, ik moest veranderen. Het nietsdoen knaagde aan me en dit was het keerpunt. Een ommekeer van passief naar actief. En zodoende, ik besloot een produser te worden. Hierbij mijn (eerste) bijdrage aan de kebabgemeenschap.
Voor deze eerste bijdrage had ik een symbolische reis in gedachten. Voor zover ik weet was mijn kebab-ontgroening bij de Döner Company in Leiden en dus dacht ik deze zaak aan te doen voor mijn kebabreporters-ontgroening. Door omstandigheden ging dit echter niet en ik eindigde bij de Albo in Leiden.

De zaak zit in een winkelcentrum in de Merenwijk in Leiden. Zoals op de voorgevel staat vermeld is het een bakker met daarbinnen twee spitten. Zodra ik binnen stap vallen twee dingen mij op.
Allereerst dat er twee spitten draaien die, nu rond het middaguur, al voor de helft zijn weggeschoren. Dit roept de vraag op of ze deze dag voor de helft zijn weggeschoren of dat het oude rollen vlees zijn. Deze vraag wordt al snel beantwoord doordat ik tijdens het wachten op mijn bestelling (één döner kebab) wordt vergezeld door een grote rij klanten. De Albo wordt dus druk bezocht. Een goed teken.
Het tweede wat opvalt is dat er twee eigenaars/medewerkers zijn. Een man en een vrouw. Terwijl de man de bestellingen opneemt is de vrouw vers brood aan het uitrollen. Verheugd ben ik daarom ook wanneer ik zie dat na het opnemen van mijn bestelling er een vers broodje in de oven wordt gegooid (letterlijk, de man gooide).
Nadat mijn versgebakken broodje uit de oven is gehaald wordt me gevraagd of ik sambal wil (knoflooksaus is blijkbaar standaard). Het broodje wordt opengesneden en mij wordt de volgende vraag gesteld: “wilt u kip of lam?”.
Vanaf dit moment kon het bijna niet meer fout gaan. Ik realiseerde me hier namelijk dat ik niet alleen voor het eerst een kebabreport zou schrijven, ook zou ik voor het eerst een lamsdöner gaan eten (en ik HOU van lam, dat de lezer dat weet). De ervaren kebabbers zullen nu denken: “hoe is het mogelijk dat je nog nooit lamsdöner gegeten hebt?”. Welnu, ik zal het zeggen. Het komt simpelweg door de onervarenheid: het ontbreken van een kebabtour op mijn cv, de eerder ontbrekende en nu pas opkomende drang om een globetrotter te worden op het gebied van kebab en ik denk vooral ook door de financiële en sociale positie (met alle bijbehorende druk) waarin de student van tegenwoordig door de maatschappij wordt geplaatst! Maar dit behoort tot de verleden tijd zeg ik u!
Afijn, met dit in mijn achterhoofd vertel ik half geëmotioneerd dat ik graag lamsvlees wil. De volgende gebeurtenissen worden alleen maar beter en beter. Eerst wordt er knoflooksaus en sambal in het broodje gespoten, daarna volgt het lamsvlees, nu kwam de groente (sla en tomaat), waarna er wederom lamsvlees in het broodje wordt gestopt met als afsluiting nog een laag knoflooksaus.
De verdeling was dus dik in orde. Op dit moment was ik zeer blij dat ik niet naar de Döner Company was gegaan waar de verdeling standaard slecht is.
Als student zijnde komt kwam hier nu een belangrijk moment aan: het afrekenen. Met drie euro in mijn hand stond ik klaar, afwachtend of dit genoeg zou zijn voor een döner kebab met lamsvlees, en ja hoor. Dat was het. Twee-euro-vijftig kostte dit broodje mij. Als het dan nog vies zou zijn, dan zou ik er in ieder geval niet heel erg veel armer op zijn geworden.
Met nu al een voldoening ging ik met mijn maar twee-euro-vijftig kostende lamsdöner richting huis om het broodje aan de smaaktest te onderwerpen.

Bij het openen aanschouwde ik mijn döner die er goed uitzag en me ook goed smaakte. Na het eten kon ik een paar duidelijke plus- en minpunten opnoemen.
Wat goed was aan de döner kebab was dat het broodje vers was, het vlees lam was (en ook echt lam was volgens een mede lamkenner)en dat de prijs gewoon goed is (en hier baseer ik mij mede op de secundaire bronnen, de overige reports, op deze site).
Minpunten waren er echter, en helaas, ook. Zo was de hoeveelheid en de samenstelling van de groente wat karig, namelijk alleen sla en tomaat. Ook kwam mijn vlees helaas uit de au bain-marie (dit was extra spijtig omdat de mannelijke eigenaar/medewerker net vers vlees aan het scheren was, ik had dus ook waarschijnlijk het vlees wat het langst in de au bain-marie lag), waardoor sommige stukken net wat taaier waren dan wanneer het vers zou zijn geweest. Ten slotte waren de sauzen allebei lekker, en misschien zelfs zelf gemaakt, maar te weinig aanwezig. Hoewel de foto anders doet denken was de knoflooksaus niet helemaal goed verdeeld en was de sambal gewoon in te weinige hoeveelheid aanwezig.

De meeste ontgroeningen zijn vervelend en negatief. Van je eerste natte slobberzoen tot aan het maken van kikkersprongen en het produceren van gezoem bij de ontgroening van je studentenvereniging. Deze döner- en kebabreportersontgroeningen vielen mij echter positief mee. Hoewel ik een report geschreven heb met dezelfde lengte als de Dode Zee-rollen en de döner kebab geen mythisch broodje is gebleken, kijk ik met genoegdoening terug naar dit eerste report.
Om te concluderen met het meest belangrijke: de prijs-kwaliteit van de döner was gewoon goed. De kwaliteit van de döner was nu al bovengemiddeld, maar wanneer de sauzen in grotere hoeveelheid aanwezig zou zijn en wanneer de groente uitgebreid zou worden dan zou het broodje ook als goed gekwalificeerd kunnen worden.

https://www.google.nl/maps/place/Warme+Bakkerij+Albo/@52.1760098,4.5073952,17z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47c5c6a4c2256565:0xc2b1a9379af68b55?hl=nl