KEBABREPORTERS

Als groot kebabfan, en trouw volger van kebabreporters op facebook, werd mijn aandacht op 12 oktober getrokken door een foto. Een nieuwe kebabhut waarvan niemand precies wist waar die zich bevond. Het was zelfs niet duidelijk of de toko zich in Nederland bevond. Scandinavie leek zelfs het meest voor de hand liggend al zetten die wodkadrinkende naakzwemmers er meestal ook “korv” bij omdat ze daar nu eenmaal naast wodka zuipen ook graag worst vreten.
Een medefacebooker kwam met een superslim idee, gewoon de gast die de foto had opgestuurd mailen en vragen waar die genomen was. De uitkomst was hoopvol, op de wallen. Nu vaar ik met grote regelmaat over de Voorburgwal en daar was het in ieder geval niet. Even over de Achterburgwal sjokken dus. Wel veel lekkere hoeren en ranzige kebabtoko’s maar niet de bewuste hut. Zeedijk dan. Inmiddels werd namelijk gesuggereerd dat de kebabhut zich in de buurt van Bird zou bevinden.
Nu vind ik de hele buurt daar strontvervelend vanwege alle debielen daar op straat. Italiaanse 17 jarigen met random plukjes haar op hun wangen en openhangende bekken alsof het kwijlende mongolen zijn, volkomen stukgeblowde Franse lelijkerds die nog maar nauwelijks hun ogen open kunnen houden en zwalkend voor je voeten terecht komen met hun Van Goghtasje ondanks dat je je uiterste best doet om gepaste afstand te houden, Spaanse bejaarden die in onoverzichtelijke groepjes zigzaggend en snel pratend over de weg lopen en groepen kaalgeschoren, bezopen, Ben Shermanshirtdragende en ondergetatoeeerde Engelse mafdaaien die zich net als die handig kortgeknipte plattelandsvrouwen in de Kalverstraat misdragen door voor ieder raam plotseling stil te gaan staan, zich om te draaien, en vervolgens iets te brullen naar degene die het verst van hem/haar verwijderd staat.
Goed, op de Achterburgwal vind ik het iets minder storend omdat ik daar nog een beetje naar de hoeren kan loeren, maar op een doorgaande route zoals de Zeedijk is het ronduit bloedirritant. Nu heb ik sowieso wel snel last van iets wat zich het beste laat omschijven als “andere mensen,” ik woon immers niet voor niets op een troosteloos industrieterreintje aan de rand van de stad waar ik mijzelf vol laat lopen met aanbiedingsbier terwijl ik nog altijd GTA Vice City speel op de PS2.
Hoe goed ik ook de meute probeer te negeren en hoe goed ik ook kijk, nergens die kebabhut waar ik wil vreten. In een wanhoopspoging besluit ik de Warmoesstraat nog mee te pikken omdat die door sommigen ook wel als gesitueerd op De Wallen wordt beschreven. En jawel, bingo!  Op nummer 34 vinden we de nieuwe kebabhut. Tijd om eens binnen te gaan kijken.
Het is een diepe zaak met de kebalie, de balie waar de kebab wordt bereid, voorin aan de straatkant, inclusief koeling met bier! Dat laat een nauwe doorgang over tussen de tafeltjes en de muur om naar achteren te gaan wat nogal eens leidt tot opstoppingen als die Duitse schoolreisjongeren die net met zijn twintigen kebab hebben gevroten allemaal apart willen afrekenen terwijl ze niet bekend zijn met de locale kebabdialecten waarin onze kebabbers zich uiten. De mix tussen Amsterdams, ongeinteresseerdistanisch, thuistaal en verzonnen piepgeluidjes uitgesproken met een snelheid zoals die veilingmeesters van action kings dat doen.
Lopend langs de balie vallen een aantal dingen op. Zo is er maar 1 spit terwijl je van een zaak opgezet zoals deze eigenlijk drie of vier spitten met verschillende soorten vlees zou verwachten. Maar wellicht is dat gewoon valse hoop. Het spit is redelijk dun gesneden en wat er nog af wordt gesneden krijgt wel een tikje mee op de grillplaat, dat is zeker een dikke plus! Helaas verdwijnt het daarna in de warmhoudbak, da’s dan weer jammer. De saladebar is standaard en bestaat uit gekruide uien, tomaatstukjes, slamix en augurk. Niets bijzonders. Eenmaal voorbij de kebalie doemt een fata morgana op. Tenminste zo lijkt het. Amstelbier, heinekenbier, grolsch, corona, en een hele batterij sterke drank die zo uit een ouwe lullenkroeg lijkt te zijn gerukt. Zuipen bij de kebab is dus no problemo, om maar een term te nemen die past bij corona, het bier van luie tacovreters en boeren die naar het Mexicaanse restaurant in dorpen zoals Amersfoort enzo gaan.
“Gatmar zittn!” roept de kebabboer mij toe en ik placeer mijzelf aan een tafeltje vanaf waar ik een goed beeld heb op de achterkant van de zaak en de kebalie. Echt alles is brandschoon en ziet er supernieuw uit. Alleen het volk wat binnenzit is verlopen, maar dat hoort bij de buurt. Overal staan strategisch geplaatste koelkasten zodat de bedienende kebabgast altijd snel wat te zuipen of een ijsje, Ben en Jerry’s, kan pakken. Prima. De menukaart is er een van het soort wat je meestal door de bus gekieperd krijgt en die gelijk door kan naar de wc zodat je wat te lezen hebt voor wanneer de kebab op natuurlijke wijze afstand doet van het warme gastverblijf en het na afloop ook nog eens goed van pas komt voor wanneer blijkt dat je weer eens vergeten bent om extra papier aan te schaffen en het parool te vochtig naast het toilet ligt om nog goed te kunnen gebruiken.
Vooral schotels worden aangeprezen. Kebab uiteraard maar ook grillzooi en calamaris. De menu’s onderscheiden zich vooral door de 1 euro friet en 1 euro cola die bij de kebab/calamaris/falafel wordt aangeboden. Ik houd het echter op een simpel broodje kebab. Kaas kost 1 euro extra maar dat vreet ik niet wat de prijs beperkt tot 4,50. Halve liter bier erbij kost 4,50 extra. Maak daar nou eens een menu van domme kebabboeren! 6,50 voor een broodje kebab met een halve liter bier ofzo.
Het wachten begint. Maar het duurt niet lang. Nadat die getrenntzahlen Duitsers zijn opgerot en de kebabboer zich kan bezighouden met belangrijke zaken blijkt dat mijn broodje precies goed gegrilld is. Sla, vlees, hatseflats. Hiero. Drie sauzen komen op de tafel wat ik als groot fan van zelf ondersauzen goed kan waarderen. Een redelijke knoflooksaus, een lichtpittige sambalsaus en, jawel, uiensaus! Hieperdepiep uiensaus! Het broodje is inderdaad perfect gegrilld en rijkelijk voorzien van de slamix, zonder tomaat, zonder uien en zonder augurk, maar dat was in Ibo ook wel eens zo, en vlees. Het vlees lijkt echter niet echt op kebab. Ik sta gewoon op het punt een broodje shoarma op te vreten! Want nu ik er toch zit moet er gevroten worden ook. En ook mijn bier is nog niet op, al duurt dat meestal niet zo lang. Afijn, haphaphap.
De shoarma is lekker licht gekruid en goed vermengd met de slamix. Ook is het ruimschoots aanwezig op het prima gegrillde verse broodje. Lekkere saus erbij. Bier. Duur, maar niet overdreven gezien de massa toeristendebielen voor de deur. Schoon en redelijk snel. Ja, ondanks dat het weinig met kebab opheeft en dat ik er zelden rondsjok zou ik hier nog wel eens terugkomen denk ik.
Laatse slok bier erin, jas aan en dan spot mijn oog ineens iets bijzonders… Merchandise! Die fukkers hebben gewoon ook “I <3 kebabshirts!” Grote klasse! Nu nog kebab in plaats van shoarma en je krijgt er een punt bij.

https://www.google.nl/maps/place/Warmoesstraat+34,+1012+JE+Amsterdam/@52.3757371,4.8986904,17z/data=!3m1!4b1!4m2!3m1!1s0x47c609b8462edc03:0xed87c91714ffa388?hl=nl